مصطفى النوراني الاردبيلي
395
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
است . جوانه و شيره آن مدرّ معرّق نيرودهنده و قاعدهآور است ، به مصارف مشابه درخت شالك نيز مىرسد . p . tremulal . در جنگلهاى مرطوب غالب نواحى اروپا و نقاط معتدله آسيا مىرويد پوست شاخههاى آن ، تانن ، ساليسين و پوپولين دارد و از آنها به عنوان تببر استفاده مىشود . « 1 » * سداب عن عائشة عن النبى صلى الله عليه و آله قال : من أكل السداب و دام عليه نام آمنا من الدبيلة و ذات الجنب . « 1 » يعنى : كسى كه همواره سداب را بخورد از دبيله « مرض شكم ، و سينه پهلو » در امان مىماند . رسول خدا صلى الله عليه و آله : السداب جيد لوجع الاذن . يعنى سداب براى درد گوش خوب است . امام ابى الحسن عليه السلام فرمود : السداب يزيد فى العقل « 2 » يعنى سداب عقل را زياد مىنمايد . امام رضا عليه السلام فرمود : السداب يزيد فى العقل غير انّه ينثر ماء الظهر « 3 » يعنى سداب عقل را زياد مىكند الا اينكه آب پشت را متفرق مىسازد و بدبو مىنمايد . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر كس سداب را بخورد و بخوابد از دبيله و ذات الجنب آسوده مىخوابد . « 4 » توضيح : دبيله مرض شكم و يا دملى است كه به نام كفكيرك در فارسى معروف است سداب عربى است و حرمل نيز گويند و با دال و ذال هر دو نوشته مىشود سداب را به يونانى نيجن و در تنكابن و ديلم پيم گويند . برى و وحشى سداب كه صلاحيت ندارد برگش باريكتر و شاخش كمتر و بدبو و
--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، ج 3 ، ص 127 ( 1 ) - بحار ، ج 66 ص 241 ( 2 ) - محاسن ، ص 55 ( 3 ) - مكارم الاخلاق ، ص 206 ( 4 ) - بحار ، ج 66 ص 241